Make a promise to live a lifetime in every heartbeat
Blog > Komentarze do wpisu
"Śalimar Klaun" Salman Rushdie
"Śalimar Klaun", najnowsza powieść Rushdiego to ambitna próba opisania i zrozumienia tego, co obecnie dzieje się na świecie: szaleństwa, powszechnej śmierci, bezmiaru cierpień, nienawiści o podłożu rasowym, historycznym i religijnym. Powieść nominowana w roku 2005 do Nagrody Bookera oraz Whitbreda dla najlepszej powieści.

Gdy Maximilian Ophuls, jeden z architektów współczesnego świata, zostaje brutalnie zamordowany w biały dzień pod domem swej córki Indii, wszystko wskazuje na motywy polityczne. A jednak zabójca, kaszmirski szofer, miał z nim osobiste rachunki do wyrównania. Dlaczego zabił?

W poszukiwaniu odpowiedzi na to pytanie Rushdie zabiera nas w podróż do okupowanej Francji, do współczesnego Los Angeles, a przede wszystkim do Kaszmiru, niegdyś ziemskiego raju, obecnie jednego z najbardziej zapalnych rejonów świata. Losy Kaszmiru i jego mieszkańców – zdaje się mówić Rushdie – to losy wszystkich innych rejonów świata, które padły ofiarą przesuwających się granic. Tam dokonuje się przemiana Śalimara, zdolnego artysty i czułego kochanka, w bezwzględnego mudżahedina i zamachowca. Tymczasem India, odkrywszy ponure tajemnice przeszłości, tragiczną historię swej rodziny, przyjmuje imię Kaszmira. Zmieniają się miejsca, imiona, przesuwają granice, rodzą nowe tożsamości, ludzkie losy wzajemnie się przenikają, wszystko jest płynne, niestałe, a jednocześnie wszystko jest z sobą powiązane.

Historia Maksa Ophulsa, jego córki Indii, Śalimara klauna oraz kobiety, która ich wszystkich łączy, jest uniwersalną opowieścią o bezbronności człowieka wobec potężnych sił zewnętrznych. Ta epicka powieść o niezwykle misternej konstrukcji stanowi również przejmujący komentarz Rushdiego do wydarzeń z pierwszych stron dzisiejszych gazet, jest jego odpowiedzią na ważkie pytania współczesności – o terroryzm, fundamentalizm, ścieranie się cywilizacji – choć można żywić przekonanie, że jeszcze długo po wygaśnięciu obecnych konfliktów pozostanie aktualna.



Polecam tę powieść bardzo gorąco, nie tylko wielbicielom tego pisarza i zwolennikom wszystkiego, co wiąże się z Indiami, ale zwłaszcza miłośnikom dobrej książki. Na pewno nie zawiedzie Was ta lektura.

Na koniec zamieszczę ciekawy fragment artykułu, który jak sądzę rozbudzi w Was chęć przeczytania historii Salimara Klauna i osób żyjących obok niego.

"Śalimar Klaun"
to historia o utraconym ogrodzie, w którym harmonijnie żyły ze sobą różne wyznania i narody, to tło, na którym należałoby czytać snutą przez Rushdiego, na półbaśniową opowieść o miłości dwojga nastolatków, muzułmanina i hinduski, linoskoczka i tancerki. Tytułowy klaun, linoskoczek i syn naczelnika wioski, potrafił unosić się w powietrzu, a tancerce, córce miejscowego mędrca, "pandita", kwiaty mogłyby wsuwać się między palce u stóp. Ta początkowo wyidealizowana miłość, czysta i niewinna, dla której różnice kulturowe nie były żadną przeszkodą, wydaje się może tematem dość konwencjonalnym, ale broni się w poetyce nostalgicznych opowieści o rajskiej krainie. I tak jak rajska kraina Kaszmiru, ta miłość nie mogła przetrwać, nienawiść bowiem wyrugowała uczucie, a fanatyzm obrócił wniwecz wielowiekową tradycję tolerancji i zrozumienia.
czwartek, 04 września 2008, pheobe6

Polecane wpisy

  • „Hotel Marigold” Deborah Moggach

    Czy w jesieni życia można zacząć wszystko od nowa? Odważyć się całkowicie zmienić sposób bycia? Czy warto? Na te poważne egzystencjalne pytania w lekki, zabawny

  • Shilip Somaya Gowda "Sekretna córka"

    W małej indyjskiej wiosce Kavita wydaje na świat córeczkę. Jednak w kulturze preferującej synów jedynym sposobem na uratowanie nowo narodzonej dziewczynki jest

  • Salman Rushdie "Joseph Anton. Autobiografia"

    14 lutego 1989 roku, w dzień świętego Walentego, do Salmana Rushdiego zadzwoniła dziennikarka BBC z wiadomością, że autor został "skazany na śmierć" p