Make a promise to live a lifetime in every heartbeat
Blog > Komentarze do wpisu
"Dom i świat" Rabindranath Tagore
Tym razem opis moich wrażeń po przeczytaniu książki ("Dom i świat" Rabindranath Tagore) rozpocznę od zamieszczenia cytatów z książki, które poruszyły mnie i wpłynęły na bardzo pozytywny obdiór tego dzieła.
  • Tylko słabi nie odważają się na sprawiedliwość.
  • Różnica w naszych poglądach nie wynika z nierównego poziomu inteligencji, lecz raczej z odmienności naszych natur.
  • Każdemu człowiekowi przyrodzone jest prawo do posiadania, a zatem chciwość jest naturalna.
  • Na pewno lepiej zbywać świat śmiechem niż zalewać go łzami.
  • Człowiek to coś znacznie większego od strat, które ponosi w życiu.
  • Cierpienie jest nieuniknione, ale muszę wszelkimi siłami ratować się przed jedną formą samoudręki: nie wolno mi nigdy pomyśleć, że moje życie traci na wartości przez to, że ktoś je czegoś pozbawia.
  • W życiu jest więcej spraw niż związek albo rozstanie mężczyzny i kobiety.
  • Szczęście przychodzi do naszych wrót i oznajmia swoje przybycie tylko po to, abyśmy się przekonali, że nie jesteśmy zdolni go przyjąć, że nie przygotowaliśmy wszystkiego jak należy, żeby móc zaprosić je do naszego domu.
  • Kobieta jest miękka i giętka, żeby mogła się ugiąć, a nie złamać.
  • Wzajemny szacunek jest prawdziwym wyrównaniem rachunku między człowiekiem a człowiekiem.
  • Kraj to nie ziemia, tylko ludzie , którzy na niej żyją.
  • Ten, kto traci, jest najbardziej powołany do wyrażania sądów.
  • Ci, którym się powiodło na świecie, urabiali prawdę, nie trzymali się jej ślepo.
  • Kobieta dobrze zna słabości mężczyzny, ale zupełnie nie umie zgłębić jego siły.
  • Mężczyzna jest taką samą zagadką dla kobiety, jak kobieta dla mężczyzny.
  • Strasznie samotny jest ten, komu brak serdecznego towarzystwa wśród tłumów, jakimi otacza go życie.
  • Trzymać się kurczowo czegoś, co nie jest prawdą, tak jakby było prawdą – to tyle, co samemu dusić się za gardło.
  • Zdaje nam się, że jesteśmy panami siebie, kiedy dostajemy w ręce przedmiot naszego pożądania, ale naprawdę władamy sobą wtedy dopiero, gdy potrafimy zapomnieć o swoich pożądaniach.
  • Duma z trudem umiera i szczerzy kły do końca.
  • Zgrzeszyć łatwo, ale odkupić grzech jest bardzo trudno, zwłaszcza kobiecie.
  • Nie ma na świecie nic równie dziwnego jak człowiek, który jest sam. Nawet ten, któremu wszyscy poumierali, nie jest sam – serdeczne uczucia przenikają do niego spoza zasłony śmierci. Natomiast ten, którego bliscy żyją, ale przestali być bliscy, ten, kto stracił różnorakie więzi łączące go z domem pełnym ludzi, znajduje się w takiej ciemności, że sam gwiaździsty wszechświat zdaje się jeżyć z przerażenia na jego widok.
  • Opatrzność kształtuje nasze życie jedynie z grubsza, pozostawiając nam samym prace wykończeniowe, ponieważ chce żebyśmy nadali mu kształt ostateczny wedle własnego upodobania.
Głownymi bohaterami powieści sa trzy postaci (Nikhil, Bimala i Sandip) i to dzięki nim poznajemy rozwój wydarzeń. Mamy możliwość poznania myśli i emocji, jakie towarzyszyły całej trójce oraz ich sposobu postrzegania świata. Mnie najbardziej podobała się relacja Nikhila, którego dodatkowo cenię za wspaniałą postawę życiową i niezachwiane ideały, którym był wierny.



Z notki końcowej w polskim wydaniu:
Z trojga bohaterów powieści „Dom i świat” traktującej bynajmniej nie z pozoru tylko czy pretekstowo o dramatycznym kryzysie małżeństwa Bilami i Nikhila, o machinacjach politycznych i moralnych Sandipa, sprawcy tego kryzysu i apologety przemocy jako zasady życia społecznego, z tych trojga tylko Nikhil prawdziwie rozumie i użytkuje wolność jako szansę dla siebie i innych. Osiąga to wyzbywszy się egoistycznego „chcę”, obstając przy niezgodzie na jakąkolwiek przemoc, przeświadczony, iż dobro osiągalne jest tylko w wolnym wyborze, inaczej obraca się w swoje przeciwieństwo. Jest to zatem powieść o zdobywaniu (i zagrożeniu) prawdziwej wolności, jaką daje wyłącznie zgoda z samym sobą, zdobyta w trudzie czuwania u samej zasady bytu w ogóle.

czwartek, 23 października 2008, pheobe6

Polecane wpisy

  • „Hotel Marigold” Deborah Moggach

    Czy w jesieni życia można zacząć wszystko od nowa? Odważyć się całkowicie zmienić sposób bycia? Czy warto? Na te poważne egzystencjalne pytania w lekki, zabawny

  • Shilip Somaya Gowda "Sekretna córka"

    W małej indyjskiej wiosce Kavita wydaje na świat córeczkę. Jednak w kulturze preferującej synów jedynym sposobem na uratowanie nowo narodzonej dziewczynki jest

  • Salman Rushdie "Joseph Anton. Autobiografia"

    14 lutego 1989 roku, w dzień świętego Walentego, do Salmana Rushdiego zadzwoniła dziennikarka BBC z wiadomością, że autor został "skazany na śmierć" p