Make a promise to live a lifetime in every heartbeat
poniedziałek, 19 lutego 2018
„Życie Pi” Yann Martel

Ranna zebra, orangutan, hiena cętkowana, szczur i tygrys bengalski… Taka menażeria to nie najlepsze towarzystwo w dryfującej po oceanie szalupie. Niestety szesnastoletni Pi Patel po zatonięciu japońskiego frachtowca, na pokładzie którego wraz z rodziną i zwierzętami z prowadzonego przez ojca zoo płynie z Indii do nowej ojczyzny, Kanady, nie ma żadnego wpływu na dobór towarzyszy niedoli. Grupa rozbitków, wśród których – poza orangutanem – Pi Patel jest jedynym dwunożnym stworzeniem, szybko się kurczy, aż pozostaje tylko on i tygrys. Odyseja przez Pacyfik staje się walką o życie – z żywiołem, głodem i, przede wszystkim, z olbrzymim kotem, z którym w bezpośredniej konfrontacji chłopiec nie miałby żadnych szans. By utrzymać zwierzę z dala od siebie, musi na niewielkiej powierzchni szalupy oznaczyć swoje terytorium i stać się osobnikiem alfa.


Historia rozbitka jest niesamowita, niewiarygodna i nierealna. W czasie lektury ma się wrażenie, że wszystkie wydarzenia to po prostu wytwór bujnej wyobraźni. Takie rzeczy nie mogą dziać się naprawdę. Pomimo dramatycznych opisów, pozostaje ona magiczną, tajemniczą i baśniową jednocześnie. Jest to opowieść o sile  umysłu oraz woli przetrwania. Doskonale trzyma w napięciu, a kończy się bardzo zaskakująco.

Teraz czas na ekranizację.

Opis i zdjęcie: http://www.wydawnictwoalbatros.com/ksiazka,1374,2143,zycie-pi.html


piątek, 09 lutego 2018
Pokiri - DVD

Pandu (Mahesh Babu)jest bezwzględnym i brutalnym kryminalistą, zabijającym na zlecenie walczących ze sobą gangów. Jest niczym najemny wojownik, nie znający słowa litość. Wydaje się, że w jego życiu nie ma miejsca na miłość. Jednak gdy poznaje Shruti (Ileana), jego serce niespodziewanie zaczyna bić mocniej. Pandu nieco zdezorientowany dziwnym uczuciem, początkowo go nie rozumie i broni się przed nim. Jednak wkrótce zdaje sobie sprawę, że kocha dziewczynę. Shruti natomiast, po śmierci ojca musi pomagać w utrzymaniu rodziny i marzy o mężczyźnie, który zapewni jej spokojne życie. Co zrobi, gdy w jej sercu pojawi się nieśmiałe uczucie do Pandu i gdy wyjdzie na jaw, kim naprawdę jest jej ukochany

Polskie wydanie filmu na dvd przygotowała firma Epelpol. Strona wizualna jest bardzo ładna. Zdjęcia na pudełku i na zewnętrznej stronie opakowania płyty podobają mi się. Do wydania dołączone są: pocztówka i jednostronny plakat (nie wiem dlaczego na zdjęciu promującym wydanie nie został on zamieszczony), które są miłym prezentem dla fanów. Wydanie jest jednopłytowe z dodatkowym dostępem do wszyskich piosenek i za to jestem wdzięczna. Ogólnie cieszę się, że mam to wydanie w swojej kolekcji.

Opis dystrybutora

Zdjęcie www.bollywood.pl

Anuradha Roy "Pod dachem świata"

W odciętym od świata miasteczku Ranikhet u podnóży Himalajów Maya, próbuje rozpocząć nowe życie i zapomnieć o osobistej tragedii. Uczy w miejscowej szkole, a nocami przepisuje na maszynie dzieło życia swojego gospodarza, Diwana Sahiba, wpływowego niegdyś polityka i lwa salonowego za czasów Indii Brytyjskich. Dzięki coraz głębszej więzi z ekscentrycznym arystokratą oraz przyjaźni z wiejską dziewczyną, Charu, Maya zaczyna powoli odzyskiwać wiarę, że uda jej się poukładać sobie życie na nowo, z dala od naznaczonej cierpieniem przeszłości. Jak się jednak wkrótce przekonuje, nie można uciec ani od bolesnych wspomnień, ani od niszczycielskiej siły cywilizacji. Świat, w którym ludzie żyją w harmonii z naturą i który właśnie dlatego pokochała, staje w obliczu dramatycznych zmian za sprawą nowych władz miasteczka.

„Proza Roy jest jak zwykle cierpka i metaforyczna, a obrazy i zdarzenia wielowarstwowe i nasycone mnogością znaczeń. Piękna, poruszająca powieść… ”. - Country and Town Magazine

„Po jej przeczytaniu czujesz niezachwianą wiarę w zbawienną moc życia i miłości.” – Elle


Autorka pięknie i w sposób wzruszający ukazała historię młodej Hinduski, która próbuje pogodzić się z przeszłością i zacząć żyć na nowo. Losy głównej bohaterki, Mayi, chociaż niełatwe , są przedstawione w sposób lekki i bezpretensjonalny.  Piękna książka, napisana niezwykłym językiem. Wielowątkowa opowieść, wyważona stylistycznie i emocjonalnie, w której losy wszystkich bohaterów szybko stają się bliskie i nie pozostawiają obojętnymi. Bardzo przyjemna lektura. Czytając książkę  Anuradhy Roy można miło spędzić czas. Polecam. 

Cytat, który bardzo mi się spodobał:

„... jak to się dzieje, że niektórzy noszą w sobie góry, a inni morze. Ocean nieuchronnie przyciąga do siebie ludzi wody, niezależnie od tego, gdzie się akurat znajdują – w płonącym światłami mieście w głębi lądu czy na samym środku pustyni. Kiedy poczują zew, nie mają innego wyjścia jak tylko odnaleźć morze i stanąć nad jego bezkresnym brzegiem, gdzie ziemia rozpływa się pod ich stopami. Wówczas od razu ogarnia ich spokój. Ludzie gór, nawet jeśli rodzą się na równinie, nie mogą zbyt długo przebywać z dala od wzgórz. W każdym innym miejscu czują się jak na wygnaniu. W każdym innym miejscu ziemia jest zbyt płaska, powietrze zbyt gęste, a liście drzew zbyt szerokie.. Światło ma zupełnie nie taki kolor, jaki powinno, a każdy dźwięk staje się hałasem”

Cała prawda :D 


Opis i zdjęcie: http://www.soniadraga.pl/produkt/854/pod-dachem-swiata.html

czwartek, 01 lutego 2018
Paulina Wilk "Lalki w ogniu. Opowieści z Indii"

W swej reporterskiej książce „Lalki w ogniu” dziennikarka „Rzeczpospolitej” i podróżniczka Paulina Wilk daje czytelnikom zaskakujący obraz Indii. Z jednej strony medialny symbol azjatyckiego boomu, indyjski tygrys, zdumiewa gospodarczym potencjałem i uwodzi egzotycznym urokiem. Z drugiej to społeczeństwo wciąż podzielone na panów i służących, rządzone przez skrywane namiętności i tysiącletnie przesądy.

Kraj, w którym politycy są posłuszni astrologom, geniusze chodzą bez butów, a miliony dziewczynek znikają bez wieści. W „Lalkach w ogniu” te dwa światy przenikają się. Autorka zagląda Hindusom do garnków, łóżek i serc. Wyjaśnia, jak załatwia się sprawy najbardziej przyziemne i najintymniejsze. Gdzie myją się miliony ludzi, którzy nie mają łazienek. Jak pójść na randkę w kraju, w którym za przedmałżeńską miłość grozi śmierć. Czym nakarmić gości, by nie wywołać wojny religijnej.

Książka dzięki sugestywnemu stylowi Pauliny Wilk zapiera dech swą obrazowością i magią. Równocześnie dla wszystkich, którzy wybierają się eksplorować ten egzotyczny kraj, stanie się nieocenionym przewodnikiem po meandrach tej fascynującej kultury.

"Lalki w ogniu" to tytuł symboliczny, który nawiązuje do kulturowych zwyczajów praktykowanych nad Gangesem. Paulina Wilk dopowiada: "Kiedy dostałam pierwszy egzemplarz [książki "Lalki w ogniu"] z drukarni i spojrzałam na okładkę ze zdjęciem dziewczynki, którą sfotografowałam kilka lat temu, przypomniałam sobie, co mnie tam wciąż przyciąga. Uliczne dzieci - one są uosobieniem tego, co w Indiach najwspanialsze, poruszające i kruche. Są piękne, ale żyją w ogromnym niebezpieczeństwie. Są jak lalki w ogniu."

"Świetnie napisana, wciągająca i mądra książka o obcowaniu z Indiami, które niczego nie ukrywają – odsłaniają całe piękno i nędzę istnienia. Paulina Wilk znakomicie wciela się w rolę wrażliwej i spostrzegawczej przewodniczki".
<
Wojciech Jagielski, pisarz, publicysta „Gazety Wyborczej”>

"Bardzo wciągająca lektura opowiadająca historię niezwykłego kraju w niezwykły sposób. Wiernie oddany obraz panujących zwyczajów, szczegółowe opisy postaci, kultury miejsca oraz prawdziwego oblicza Indii, nierzadko tragicznego. Plastyczny język pobudza wyobraźnię i płynnie przenosi czytelnika w poszczególne miejsca i sytuacje. Mimo dużej ilości poruszanych tematów oraz wyczerpujących opisów – proporcje dobrane są idealnie. Książka z powodzeniem może służyć jako przewodnik po Indiach, ponieważ pokazane są oczami osoby, która zna ten kraj i bardzo dobrze go rozumie. Nie mogłam się oderwać – żałuję, że skończyłam!".
<Martyna Wojciechowska, podróżniczka, redaktor naczelna „National Geographic”>


"W Indiach nad głowami głodujących przelatują odrzutowce. Wokół ekskluzywnych apartamentowców bezdomni gotują na żywym ogniu. Za baśniowymi weselami stoi biznes matrymonialny, a bóstwa są zakładnikami religijnych korporacji. Nawet najbogatsi walczą z brudem, ciasnotą, korupcją, a wśród rytualnych tabu poruszają się jak po polu minowym. Indie są najludniejszą demokracją świata, wielkim źródłem siły roboczej, centrum usług komputerowych i duchowej turystyki. Z kraju żebraków i trędowatych zmieniły się w symbol azjatyckiego boomu". [źródło opisu: okładka]


„Życia jest tak dużo,  że wciska się wszędzie: na szarpane wiatrami wysepki Zatoki Bengalskiej, na porośnięte dżunglą wzgórza północnego-wschodu. Wydeptało ścieżki w skalistych zboczach Himalajów, zacumowało na rozlewiskach Kerali, rozłożyło się płasko na równinie Dekanu i skamieniałych pustyniach Radźasthanu. Ludzie co dzień negocjują z naturą warunki przetrwania – składają jej dary, obłaskawiają modlitwą, z uporem odbudowują to, co niszczy. Próbują się ułożyć ze światem, który jest dla nich zbyt ciasny: na skrawku zajmującym dwa i pół procent powierzchni globu musi się zmieścić siedemnaście procent ludzkości”.


Bardzo ciekawa lektura. Z kolejnych rozdziałów można dowiedzieć się jak wygląda życie w Indiach. Oczywiście autorka nie stara się nawet ogarnąć całych Indii, ale w sposób naturalny opowiada o realiach panujących w tym kraju. Opowiada jak wygląda codzienna higiena w kraju, gdzie miliony ludzie nadal nie ma dostępu do bieżącej wody; przedstawia problem przeludnienia; ukazuje skomplikowane relacje kulturowe i społeczne; uświadamia, że biurokracja jest wszechobecna; a także udowadnia, że funkcjonuje wiele tematów tabu i przesądów, a astrologia ma potężną siłę, ponieważ nieraz decyduje o losach całego kraju. Opowiadania z Indii są napisane z zachowaniem szacunku dla odmienności kultury i godności człowieka Autorka nie ocenia, nie piętnuje, nie próbuje moralizować. Przedstawia indyjską rzeczywistość taką, jaka jest naprawdę. Podsumowując jest to fascynujący reportaż z Indii, ukazujący kraj pełen kontrastów.  Muszę jednak podkreślić, że może to być niełatwa lektura, zwłaszcza dla osób, które Indie utożsamiają z egzotycznym i bajkowym krajem, pełnym kolorów, zapachów, szczycącym się licznymi zabytkami i egzotyczną kulturą.


Cytaty:

  • "Każdy wie, że oszustwo przynosi zysk tylko raz, a uczciwość popłaca przez lata."
  • "Przeszłość? Nie ma czegoś takiego. Jest tylko teraźniejszość. W chwili obecnej przeszłość nie istnieje, a przyszłość poznamy dopiero gdy stanie się teraźniejszością. Nie czekaj na jutro, bo ono nigdy nie nadejdzie. Jeśli czegoś chcesz, zrób to dzisiaj."
  • "Indie żyją w wielu stuleciach naraz".
  • "Każdy wie, że oszustwo przynosi zysk tylko raz, a uczciwość popłaca przez lata."


Źródło: wydawca
Zdjęcie: empik.com
niedziela, 21 stycznia 2018
„Pod marmurowym niebem” John Shors

Pełna namiętności i dramatyzmu opowieść o wielkiej miłości, budowie Tadż Mahal i upadku cesarskiej rodziny.

Porywająca opowieść o wielkiej miłości osadzona w czasach niewyobrażalnego bogactwa i władzy, morderczej rywalizacji cesarskich synów oraz krwawego despotyzmu. Po śmierci ukochanej żony cesarz zleca budowę mauzoleum na pamiątkę ich niezwykłej miłości. Jej historię równolegle z własną historią zakazanej miłości opowiada księżniczka Dżahanara, dzielna córka cesarza. Autor przenosi nas do dawnego Hindustanu, w burzliwą epokę intryg, w której jednak architektura i sztuka kochania osiągnęły szczyt doskonałości.

Shors

„Tyś wiedział, Szahdżahanie, że wszystko przemija- 
życie i młodość, bogactwo i chwała 
że wszystko to rwący nurt czasu 
unosi w ciszę i mrok niepewności. 
Starałeś się przeto unieśmiertelnić 
jedynie ból swego serca. 
Niech zgaśnie świetność diamentów, 
przepych rubinów i pereł. 
Niech tylko ta jedna łza, 
twój Tadż Mahal, 
lśni wciąż tym samym 
najczystszym blaskiem 
na policzku czasu. 
Dziś i przez wszystkie czasy”.

Rabindranath Tagore

Jendym zdaniem: Jest to piękna książka, którą gorąco polecam :D 

Recenzje:

„Trudne to zadanie przenieść współczesnego czytelnika na cesarski dwór dawnego Hindustanu, Shorsowi to się udaje. I tak oto zostajemy zręcznie wciągnięci w fascynujący proces powstawania monumentalnego Tadż Mahal, który stał się jednym z cudów świata”. The Denver Post

„Powieść pełna namiętności i dramatyzmu, napisana z głębokim wyczuciem czasu i miejsca. Shors to pisarz o porywającej sile wyobraźni”. Sandra Gulland

„Z zaraźliwym entuzjazmem i dorównującą mu dbałością o szczegóły Shors oddaje ducha epoki, sprawiając, że świat cesarskiego Hindustanu i jego królewscy mieszkańcy nabierają życia”. Publishers Weekly

O Autorze:

John Shors w 1991 roku ukończył Colorado College i udał się w wielką podróż po Azji. Przez kilka miesięcy mieszkał w Japonii, by następnie przemierzyć cały kontynent. Odwiedził dziesięć krajów i Himalaje. Podróż ta, jak sam twierdzi, nauczyła go pokory oraz umiejętności cieszenia się z pozornie błahych rzeczy. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych pracował jako reporter, a obecnie zajmuje się PR-em i pisaniem powieści. 

Źródło: Wydawnictwo Książnica
Zdjęcie: ravelo.pl

środa, 29 listopada 2017
„Hotel Marigold” Deborah Moggach

Czy w jesieni życia można zacząć wszystko od nowa? Odważyć się całkowicie zmienić sposób bycia? Czy warto? Na te poważne egzystencjalne pytania w lekki, zabawny, a zarazem głęboko poruszający sposób odpowiada "Hotel Marigold".

Grupa emerytów z kompletnie odmiennym bagażem życiowych doświadczeń daje się skusić reklamie ekskluzywnego hotelu i wizji sielskiego życia w Indiach. Marząc o pięknej pogodzie i tanich drinkach z sokiem z mango, opuszczają starą, dobrą Anglię. Po przybyciu na miejsce odkrywają jednak, że hotel dni świetności ma dawno za sobą, obsługa jest nieco ekscentryczna, a czasy Indii pod brytyjskim panowaniem to odległa przeszłość. Ale szybko się przekonują, że na pełnię życia zawsze jest odpowiednia pora...

Na podstawie książki w 2011 roku nakręcono znany film z m.in. Judi Dench, Maggie Smith, Billym Naughym i Tomem Wilkinsonem w rolach głównych. Powstała już także kontynuacja tego przeboju kinowego pt. Drugi hotel Marigold.

Ciepła, mądra, zabawna. - „Guardian”

Doskonała… Powieść Moggach to prawdziwa uczta. Poruszająca, szczera, dowcipna. - „Sunday Express”

marigold1

 „- Chodzi o biznes ze staruszkami – ciągnął Sonny. - W moim kraju opiekujemy się starszymi ludźmi. Wiesz, jak nazywa się nasz program emerytalny? Rodzina! A tutaj, w Wielkiej Brytanii, co się z nimi dzieje? Nikt się nie przejmuje tymi starymi biedakami, ich rodziny są rozproszone po całym świecie”.

„Hotel Marigold” to opowieść o starości. Autorka bardzo dosadnie opisuje życie ludzi po siedemdziesiątce. Przedstawia ich świat w sposób bezpośredni, bez upiększeń i niedomówień. W powieści pojawia się wielu bohaterów, a każdy z nich ma inną historię do opowiedzenia. Niektórzy smutną, a inni nieco bardziej optymistyczną. Każda postać jest na swój sposób niepowtarzalna. Łączy ich jednak poczucie samotności, a niekiedy nawet odrzucenia ze strony najbliższej rodziny.

Narracja prowadzona jest wieloosobowo, dlatego można dokładnie zrozumieć uczucia i przeżycia bohaterów. Ich przemyślenia pokazują jak wygląda życie starszych  osób. „Hotel Marigold” to optymistyczna powieść, która udowadnia, ze życie nie kończy się wraz z przejściem na emeryturę. Dojrzałość i doświadczenie sprawiają, że nawet w jesieni życia można spełniać swoje marzenia i zacząć wszystko od nowa.

Autorka książki, Deborah Moggach, przez dwa lata mieszkała w Pakistanie, więc kwestia różnic kulturowych nie jest jej obca. Pisarka wyraźnie nakreśla różnice między Hindusami a Brytyjczykami, zwłaszcza w sposobie traktowania rodziców przez dorosłe dzieci. Akcja powieści toczy się w Indiach, ale nie takich kolorowych, rozśpiewanych i roztańczonych, znanych z folderów reklamowych. Indie, które czytelnik poznaje podczas lektury są prawdziwe, przyziemne, problematyczne, pokazane bez zbędnego ubarwiania rzeczywistości.

Opis: wydawnictwo REBIS
Zdjęcie: https://www.rebis.com.pl/pl/moggach,a108.html 

 

piątek, 24 listopada 2017
Shilip Somaya Gowda "Sekretna córka"

W małej indyjskiej wiosce Kavita wydaje na świat córeczkę. Jednak w kulturze preferującej synów jedynym sposobem na uratowanie nowo narodzonej dziewczynki jest oddanie jej do sierocińca. Decyzja ta będzie prześladować Kavitę i jej męża przez resztę życia, nawet po narodzinach upragnionego syna.

Po drugiej stronie globu Somer, amerykańska lekarka, dowiaduje się, że jest bezpłodna. Razem ze swym mężem Krishnanem decyduje się na adopcję. Wkrótce małżonkowie trafiają na zdjęcie dziecka z bombajskiego sierocińca – dziewczynki o niezwykłym spojrzeniu i przyjmują ją do swojej rodziny.

„Sekretna córka” w poruszający sposób przedstawia macierzyństwo, poczucie straty, poszukiwanie tożsamości oraz potrzebę miłości. To piękna historia dwóch rodzin – indyjskiej i amerykańskiej – oraz dziewczynki, która nierozerwalnie je połączyła.

„Sekretna córka” znalazła się na listach bestsellerów „NY Timesa”, „USA Today”, „IndieBound” i stała się międzynarodowym bestsellerem przetłumaczonym na 17 języków.

Kilka recenzji:

Zupełnie różne światy dwóch rodzin połączone przez adoptowane dziecko… Lekka w odbiorze opowieść o podziałach i wybaczeniu, głęboka i mądra dzięki trafnym socjologicznym spostrzeżeniom autorki. „Kirkus Review”

Gowda przedstawia wyjątkowo przenikliwe opisy kontrastów i sprzeczności we współczesnych Indiach. Jej powieść pełna jest tematów, takich jak tożsamość kulturowa, adopcja czy rola kobiet w różnych kulturach, które prowokują do wielogodzinnych dyskusji. „Library Journal”

Powieść Gowdy wzrusza i prowokuje do myślenia – jest zarówno świetnym źródłem wiedzy na temat Indii, jak i kawałkiem znakomitej prozy.

Mary Jane Clark, autorka „Zatańcz ze mną”

„Sekretna córka” to głęboko poruszająca historia adoptowanej dziewczynki i długiej drogi, jaką musiała przejść, by odnaleźć swoją tożsamość; gdzieś pomiędzy światem matki, która ją wychowała, i matki, która ją urodziła. Kathleen Kent, autorka „Córki heretyczki”

Gowda w mistrzowski sposób sportretowała dwie rodziny połączone przez silną, a zarazem bolesną więź, która komplikuje ich życie… Zmuszająca do myślenia analiza wyzwania, jakim jest bycie kobietą jednocześnie w Ameryce i w Indiach oraz w psychologicznych przestrzeniach pomiędzy nimi… Chytra Divakaruni, autorka „Tłumaczki snów”

„Sekretna córka” – powieść, której fabuła osadzona jest w Kalifornii i zatłoczonym Bombaju – to wspaniale skonstruowana, wzruszająca i wciągająca historia miłości, straty, niespodziewanych odkryć i przede wszystkim – opowieść o prawdziwym znaczeniu rodziny. Anjali Banerjee

 

„Sekretną córkę” czyta się  szybko, bo zakończenie interesującej historii chciałoby się poznać natychmiast.

Muszę napisać, że książka jest niezwykła, ponieważ w zaskakujący sposób łączy losy dwóch rodzin: Kavity i Jasu – biednych mieszkańców indyjskiej wsi oraz Somer i Krisa – odnoszących sukcesy lekarzy mieszkających w Kalifornii.

Wydawać by się mogło, że tak odmienne rodziny nic nie łączy, a jednak życie potrafi zaskoczyć. Historie obu rodzin splatają się ze sobą za sprawą Ashy. Dziewczyna w wieku 16 lat wyrusza do Indii, aby odbyć staż dziennikarski oraz odnaleźć kobietę, która podarowała jej życie. Powrót Ashy do kraju urodzenia pozwala na zestawienie ze sobą dwóch obcych i różnych kulturowo światów: Kalifornii i Bombaju. 

To naprawdę interesująca lektura, która podejmuje ważny temat. Shilpi Somaya Gowda naszkicowała przejmujący obraz Indii z perspektywy problemu macierzyństwa, rodziny i posiadania potomstwa. Trzeba pamiętać, że w Indiach preferuje się chłopców, którzy w przyszłości będą w stanie pomóc w utrzymaniu rodziny. Natomiast dziewczynki są traktowane jak zło konieczne, ponieważ stanowią tylko kolejną osobą do wykarmienia i której w przyszłości będzie trzeba zapewnić posag, żeby odpowiednio wydać ją za mąż.

„Sekretna córka” to lektura godna polecenia.

 

 

Źródło: Wydawnictwo Prószyński i S-ka
Zdjęcie: http://www.proszynski.pl/Sekretna_corka-p-30758-.html

 

 
 
niedziela, 09 października 2016
Dilwale, czyli O wielkim sercu

Produkcja: Red Chillies Entertainment
Reżyseria: Rohit Shetty
Scenariusz: Yunus Sajawal
Muzyka: Amar Mohile
Obsada: Shah Rukh Khan, Kajol, Varun Dhawan, Kriti Sanon, Vinod Khanna, Kabir Bedi, Boman Irani, Boman Iran
i


Kaali (Shah Rukh Khan) jest członkiem mafii działającej na terenie Bułgarii. Pewnego dnia spotyka Meerę (Kajol), w której się zakochuje. Niestety wrogość, nienawiść i sprzeczne interesy, dzieląca obie rodziny stają na drodze do szczęścia. Piętnaście lat później, inna para zakochanych - Veer (Varun Dhawan) i Ishu (Kriti Sanon) - sprawia, że Raj i Meera spotykają się ponownie i mają szansę wyjaśnić nieporozumienia z przeszłości. 


Film w reżyserii Rohita Shetty ma w sobie wszystko to, co powinien zawierać dobry film z Bollywood. Jest romans (a nawet dwa, nie… trzy), jest humor, są sceny akcji i piosenki, które przeplatają się w najmniej spodziewanych momentach, są piękne zdjęcia i malownicze scenerie. Nie zabrakło również przerysowań i  absurdalnych gagów. I oczywiście były też gwiazdy! Niezawodna para Shah Ruhk i Kajol zdominowała cały film i dzięki nim przypomniałam sobie, co w bollywoodzkich produkcjach jest najbardziej pociągające i hipnotyzujące. 

Ostatnia scena: "W wielkim świecie zdarzają się drobne wpadki. Signorina". Mistrzostwo!


Miło było, całkiem przypadkowo obejrzeć ten film. Co prawda ponad dwugodzinny seans można byłoby śmiało skrócić i wyciąć z niego niektóre sceny i epizody, jednak straciłby on swój urok.

Co ciekawe, zdjęcia do filmu były kręcone w Abu Zabi (Zjednoczone Emiraty Arabskie), Mumbaju, Hajdarabadzie, w stanie Goa (Indie), a także w Kapsztadzie (Republika Południowej Afryki), Sofii (Bułgaria), Islandii i na Mauritiusie. Wszystkie te miejsca zostały zaprezentowane z najlepszej perspektywy, przez co niewątpliwie zdjęcia są jednym z najważniejszych atutów produkcji.  

Zdjęcia: www.imb.com

wtorek, 09 kwietnia 2013
Pokiri, czyli Wojownik

Produkcja: Puri Jagannath
Reżyseria:  Puri Jagannath
Scenariusz:  Puri Jagannath
Muzyka: Mani Sharma
Obsada: Mahesh Babu, Ileana, Prakash Raj, Sayaji Shinde, Ashish Vidyarthi, Nassar, Ali, Brahmanandam

Pandu (Mahesh Babu)to bezwzględny gangster, człowiek który nie wie czym jest lojalność. Dwa, będące w stanie wojny gangi zazdroszczą mu jego siły, choć z przerażeniem, podziwiają nonszalancję, z jaką stosuje przemoc. Na przemian korzystają z usług najemnego wojownika. Pandu zdaje się uosabiać człowieka torującego sobie drogę przez życie pięściami, w jego życiu nie ma miejsca na miłość i ciepłe uczucia. Spotkanie z uroczą Sruthi (Ileana)  sprawia, że jego serce, ukryte pod grubą skorupą lodu, zaczyna po woli odtajać. Sruthi z kolei, to dziewczyna o delikatnym usposobieniu, która po śmierci ojca, pracując pomaga matce w utrzymaniu domu i wychowaniu młodszego brata. Marzy o spokojnej przyszłości u boku wykształconego, pełnego ogłady męża. Los chwyta ją jednak w pułapkę, zmuszając Pandu, aby pokazał dziewczynie swoje krwawe oblicze. Młody wojownik zmuszony jest walczyć z królem miejscowej mafii - Ali Bhai (Prakash Raj), przed którym nie chce pochylić czoła. Wojna, jaka wywiązuje się między stronami zaciera granicę dobra i zła, zmienia oblicza uwikłanych w nią ludzi. Kogo uczyni z Pandu - najemnego wojownika?

Aaaaaa... nigdy więcej! Przenigdy! Nigdy więcej, przenigdy nie obejrzę tego filmu. Wiele się po nim spodziewałam i niestety okropnie się zawiodłam. Spodziewałam się dobrego filmu akcji, a w to miejsce dostałam: 
- absurdalne sytuacje,
- zlepek wątków i naciaganych sytuacji,
- ogromną liczbę śmiesznych bójek, strzelanin, mordów,
- przeświadczenie, że bicie ludzi po twarzy jest receptą na wszystko,
- dialogi na żenującym poziomie, 
- przerysowane postaci,
- niedorzeczne zachowania bohaterów,
- wątek miłosny całkowicie niepasujących do siebie osób (nic mi nie dało podstaw, żeby uwierzyć w prawdziwość uczucia).

Po obejrzeniu kilku pierwszych scen, miałam jeszcze nadzieję, że film będzie udany, jednak po 30 minutach miałam już tylko złe przeczucia, które niestety się sprawdziły. Straszna to była dla mnie męczarnia. Czekałam tylko na przerywniki w postaci piosenek, które stanowiły dla mnie ciekawą rozrywkę. Okazały się miłe dla ucha i oka, mimo, że całkowicie nie wpasowały się do opowiadanej historii. Najbardziej spodobały mi się: "Chalega Chalega", "Gala Gala Paarutrunna" i "Chudadantunna". Może i "Pokiri" jest najbardziej kasowym filmem w historii Tollywood, ale mnie nie porwał.

Muszę jednak przyznać, że pojawienie się oficera Policji Republiki Indii z oddziału 57 o odznace numer 32567, Khrishny Manohara, zrekompensowało mi w pewnym stopniu cały wysiłek, jaki włożyłam w to, by nie wyłączyć filmu przed napisami końcowymi. Tego się absolutnie nie spodziewałam!


Opis dystrybutora. 

Zdjęcia: www.bollywood.pl, 

piątek, 05 kwietnia 2013
Kites, czyli Latawce

Produkcja: Rakesh Roshan
Reżyseria: Anurag Basu
Scenariusz: Anurag Basu, Robin Bhratt
Muzyka: Rajesh ROshan
Obsada: Hrithik Roshan, Barbara Mori, Kangana Ranault, Kabir Bedi, Anand Tiwari, Nick Brown





Niezwykłe połączenie hollywoodzkiego kina akcji z eksplozją kolorów, muzyki i emocjonalnością rodem z Bollywood. Trzymający w napięciu, brawurowy thriller, a jednocześnie poruszająca historia wielkiej miłości, rodzącej się w gorącym zmysłowym rytmie salsy. 

Śmiertelnie ranny mężczyzna błądzi po piaskach rozpalonej bezwzględnej meksykańskiej pustyni. To Jay (Hrithik Roshan). Kiedyś olśniewająco przystojny, błyskotliwy młodzieniec, beztrosko czerpiący z życia maksimum przyjemności. Teraz umierający na bezludziu zrozpaczony człowiek. Jedyne, co trzyma go przy życiu, to silniejsze niż śmierć pragnienie spotkania z miłością jego życia, Nataszą (Barbara Mori). Ta piękna, seksowna dziewczyna kiedyś była zaręczona z innym mężczyzną, ale przeznaczenie postawiło ją na drodze Jaya, zmieniając jego życie na zawsze...





Hmmm... Oglądałam ten film ponad rok temu i całkiem o nim zapomniałam. W sumie to chyba dobrze, ponieważ nie jest to film, który chciałabym wspominać, a tym bardziej powtarzać seans. Udało mi się go wymazać z pamięci, a po przeczytaniu krótkiego opisu fabuły, powróciły wspomnienia zażenowania i znudzenia podczas oglądania. Nie pamiętam niczego, co by mi się w nim podobało: ani opowiadana historia (zbyt naciągana), ani miłość bohaterów (zbyt nierealna), ani gra aktorów (zbyt drętwa), ani poszczególne sceny (zbyt sztuczne). 

Opis dystrybutora.
Zdjęcia: filmweb.pl, searchandhra.com
 
1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 75
| < Wrzesień 2018 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
Zakładki:
01. Bollywood
02. Tollywood
03. Kollywood
04. Bengal
05. Kino artystyczne z Indii
06. Kooprodukcje indyjskie
07. Hollywood z akcentem indyjskim
08. Dokument
09. Książki o Indiach/ z Indiami w tle
10. Teksty i łumaczenia piosenek
11. Bollywood-linki
12. Zdjęcia i tapety BOLLYWOOD
13. Shahrukh Khan
14. Muzyka BOLLYWOOD
15. Indie
16. Blogi o Bollywood
17. Czytane i przeglądane
18. Ważne strony