Make a promise to live a lifetime in every heartbeat
środa, 12 października 2011
Kal Penn
Kal Penn urodził się 23 kwietnia 1977 roku w Montclair, New Jersey, USA. Jest amerykańskim aktorem indyjskiego pochodzenia. Jego rodzice pochodzą z przemysłowego rejonu Indii - dystryktu Gujarat. Matka jako zawodowy chemik, pracuje w fabryce perfum, ojciec jest inżynierem. Kal uczęszczał do Howell High oraz Freehold Township High w New Jersey. Czynnie brał udział w tamtejszych zajęciach kółka teatralnego. W 8 klasie wystąpił w musicalu "The Wiz". W połowie lat 90 rozpoczął studia aktorskie na Uniwersytecie Kalifornia w Los Angeles.




Filmowy debiut Kala to rola Ajaya w dramacie dotykającym problemów kulturowych pt. "Freshmen" (1999) Toma Huanga. Inną ważną kreacją był udział w komedii "Wieczny student" z 2002 roku, a później jej kontynuacji pt. "Van Wilder 2: The Rise of Taj", gdzie wcielił się w role Taja Mahal Badalandabada. Pojawił się także w wielu popularnych serialach takich jak "Buffy: Postrach wampirów", "Sabrina, nastoletnia czarownica", "Spin City", "Anioł ciemności", "Ostry dyżur", Nowojorscy gliniarze", "Tajne akta CIA". W 2006 kariera aktora zaczęła szybko się rozwijać. Zagrał w filmie "Człowiek z miasta" razem z Benem Affleckiem oraz w adaptacji powieści Jhumpa Lahiri pt. "Imiennik". W tym samym czasie wystąpił również w "Superman: Powrót". Po długim zastanowieniu w roku 2007 przyjął rolę terrorysty Ahmeda Amara w szóstym sezonie serialu "24 godziny". Najbardziej znany był z roli doktora Lawrence'a Kutnera w bardzo popularnym serialu stacji FOX pt. " Dr House" (odszedł z serialu w 2009 r.), a także z roli Kumara w filmie pt. "O dwóch takich co poszli w miasto". Pracował w Białym Domu jako doradca prezydenta Baracka Obamy. W kwietniu 2010 roku zrezygnował z polityki i powrócił do aktorstwa.



Źródło: wikipedia, filmweb

Zdjęcie: zimbio.com

Kal Penn - filmografia
Notka o aktorze



Filmografia

2008 - Harold & Kumar Escape from Guantanamo Bay jako Kumar

2008 - Under New Management jako Wheeler

2007 - Wielkie kino (Epic Movie) jako Edward

2006 - Superman: Powrót (Superman Returns) jako Stanford

2006 - Imiennik (Namesake, The) jako Gogol Ganguli

2006 - Człowiek z miasta (Man About Town) jako Alan Fineberg

2006 - Wieczny student 2 (Van Wilder 2: The Rise of Taj) jako Taj

2006 - Noc kawalerów (Bachelor Party Vegas) jako Z-Bob

2005 - Zupełnie jak miłość (Lot Like Love, A) jako Jeeter

2005 - Dziedzic Maski (Son of the Mask) jako Jorge

2005 - Dancing in Twilight jako Sam

2005 - Sueño - marzenia (Sueño) jako Raj

2004 - Bezpieczeństwo narodowe (Homeland Security (I)) jako Harriso

2005 - O dwóch takich co poszli w miasto (Harold and Kumar Go to White Castle) jako Kumar

2004 - Kontrakt przedmałżeński (Ball & Chain) jako Bobby

2003 - Where's the Party Yaar? jako Mo (Mohan Bakshi)

2003 - Cosmopolitan jako narzeczony Vandany

2003 - Miłość jest za darmo (Love Don't Cost a Thing) jako Kenneth

2003 - Raperzy z Malibu (Malibu's Most Wanted) jako Hadji

2002 - Wieczny student (Van Wilder) jako Taj

2001 - American Desi jako Ajay Pandya

1999 - Freshmen jako Ajay

Seriale

2007  - The Call jako Ian

2004 - Dr House (House M.D.) jako Dr Lawrence Kutner (od 4 sezonu do 20 odcinka 5 sezonu)

2003-2005 - Prawdziwe powołanie (Tru Calling) jako Steven (gościnnie)

2003-2005 - All about the Andersons jako George

2001-2003 - Tajne akcje CIA (Agency, The) jako Malek (gościnnie)

2001-2003 - 24 godziny (24) jako Ahmed Amar (gościnnie)

2000-2002 - Żarty na bok (That’s Life)

1999-2004 - Anioł Ciemności (Angel) jako Fez Boy (gościnnie)

1997-2003 - Buffy: Postrach wampirów (Buffy the Vampire Slayer) jako Hunt (gościnnie)

1996-2002 - Sin City, jako Buddy (gościennie)

1996-2003 - Sabrina, nastoletnia czarownica (Sabrina, the Teenage Witch) jako Prajeeb (gościnnie)

1994-2009 - Ostry dyżur (ER) jako Narajan (gościnnie)

1993-2005 - Nowojorscy gliniarze (NYPD Blue) jako Solomon Al-Ramai (gościnnie)

Producent

2008 - Under New Management

2006 - Wieczny student 2 (Van Wilder 2: The Rise of Taj)

Źródło: wikipedia, filmweb
wtorek, 19 lipca 2011
Cheeni Kum, czyli Bez cukru

Produkcja: Sunil Manchanda

Reżyseria: R. Balki

Scenariusz: R. Balakrishnan

Muzyka: Ilayaraja

Obsada: Amitabh Bachchan, Tabu, Paresh Rawal, Zohra Sehgal, Swini Khara


Buddhadev Gupta (Amitabh Bachchan) jest szefem kuchni w indyjskiej restauracji  „Spice6”  w Londynie. Ma 64 lata, ale wciąż jest kawalerem, który mieszka z matką. Pewnego dnia do jego restauracji przychodzi 34- letnia Nina Verma (Tabu), która bez cienia skrępowania krytykuje niesmakującą jej potrawę - Zafrani Pulav. Początkowe oburzenie Buddhy ustępuje miejsca przyjaźni, a z czasem silniejszemu uczuciu…




„Cheeni Kum” widziałam już bardzo dawno temu i nie wiem jak to się stało, że do tej pory nie ma jego śladu na blogu. Ogólne, niezatarte wrażenie jakie pozostawił po sobie to krótko mówiąc: uroczy, zabawny, ciepły, a jednocześnie słodko-gorzki film. Niesamowite wrażenie wywiera duet Bachchan-Tabu, którzy zakochują się w sobie powoli, a rodzące się między nimi uczucie jest pokazane ze smakiem i w taki sposób, że można uwierzyć, że pomimo dużej różnicy wieku łączące ich relacje są prawdziwe. Można się chwilami zastanawiać czy 30 lat różnicy między zakochanymi to nie jest przypadkiem zbyt duża różnica i czy w rzeczywistości takie sytuacje często występują, jednak dzięki kreacjom aktorów, a zwłaszcza Tabu, różnica ta wydaje się nieistotna. Obok poruszających i refleksyjnych momentów jest sporo takich, które wywołują szeroki uśmiech na twarzy. Szczególnie podobało mi się przedstawienie dojrzałego i doświadczonego mężczyzny, który odnosi spore sukcesy w życiu zawodowym, jako pełnego onieśmielenia i niezdecydowania, narażonego na niepewność , strach i rozmyślania na temat dzielącej go i jego ukochaną różnicy wieku. Dużym i niepodważalnym atutem filmu jest postać przesłodkiej sąsiadki szefa kuchni, choć można się zastanawiać dlaczego akurat taki wątek jest częścią tej produkcji. Sądzę jednak, że brak tej postaci spowodowałby nieunikniony spadek wartości całego obrazu, dlatego „Sexy” i wszystkie związane z nią sceny i dialogi (grana przez Swini Khara )jest dla mnie ważnym elementem „Cheeni Kum”.

Zdjęcia: bollywood.pl

niedziela, 17 lipca 2011
The Last Legion, czyli Ostatni legion
Reżyseria: Doug Lefler
Scenariusz: Jez Butterworth, Tom Butterworth
Muzyka: Patrick Doyle
Zdjęcia: Marco Pontecorvo
Obsada: Colin Firth, Ben Kingsley, Aishwarya Rai, Peter Mullan, Kevin McKidd, John Hannah, Iain Glen, Thomas Brodie Sangster

„Ostatni legion” to epicka opowieść mówiącą o losach ostatniego cesarza rzymskiego, 12-letniego Romulusa Augustusa (Thomas Sangster). Rzym, rozdarty wewnętrzną wojną, staje się miastem pełnym chaosu i zniszczenia. Dzięki pomocy swego nauczyciela Ambrosinusa (Ben Kingsley) i legionisty Aureliusa (Colin Firth) cesarzowi więzionemu na wyspie Capri udaje się uciec. Młody cesarz pragnie odbudować świetność dawnego imperium, dlatego wyrusza grupą żołnierzy do Bretanii, by odszukać ostatni rzymski legion i powrócić wraz z nim do Rzymu.


Trailer 


Moje pierwsze wrażenie po obejrzeniu tego filmu było jak najbardziej pozytywne. Uważam, że jest to świetny film! Opowiada on o odwadze, lojalności i niezbadanych drogach przeznaczenia. Jeśli weźmie się pod uwagę wartość artystyczną i estetyczną, to film ten jest bardzo dobrym dziełem z pięknymi zdjęciami, poruszającą muzyką i ciekawą historią. 


W tym miejscu doszukałam się pewnych nieścisłości, bo film pokazuje jedną z możliwych wersji dalszych (już po utraceniu władzy) cesarza, utożsamiając go z królem Brytanii - Utherem Pendragonem, pogromcą złego króla Vortigerna i ojcem króla Artura. Według niektórych jest on pełny anachronizmów i przeinaczeń. Romulus Augustus był synem Orestesa, naczelnika wojsk, który w rzeczywistości sprawował władzę. Panował on od 31 października 475 do 4 września 476 roku, gdy został pozbawiony władzy przez Odoakra, władcę Gotów. Zachował on ustępującego cesarza przy życiu, obdarzył go majątkiem ziemskim na północ od dzisiejszego Neapolu i nakazał wypłacanie corocznej renty w wysokości 6000 solidów, co odpowiadało to mniej więcej rocznemu dochodowi rzymskiego senatora. Romulus Augustus zamieszkał w willi Castellum Lucullanum. Koniec jego panowania i odesłanie insygniów cesarskich do Konstantynopola przez Odoakra uważa się za koniec cesarstwa zachodniorzymskiego. Często data ta jest też uznawana za symboliczny koniec starożytności. Jego dalsze losy są nieznane. Prawdopodobnie żył jeszcze długo i pobierał rentę zarówno od Odoakra, jak i jego następców, w tym Teodoryka Wielkiego.


Na szczególną uwagę zasługują aktorzy, którzy są niezwykłą ozdobą produkcji. Mam tu na myśli głównie Aishwaryię, która spisała się najlepiej. Bardzo podobała mi się w tej roli, pasowała do Colina, który jest rewelacyjny we wszystkim. Razem stworzyli udany duet.

Zdjęcia: bollywood.pl

wtorek, 01 lutego 2011
Chitra Banerjee Divakaruni

Chitra (Chitralekha) Banerjee Divakaruni urodziła się w 1956 roku w Kalkucie, obecnie mieszka w Teksasie, gdzie wykłada twórcze pisanie na Uniwersytecie w Houston. Pisarka, poetka, matka dwóch chłopców (Anand i Abhay), żona. Jest zwolenniczką równości kobiet i ochrony praw człowieka. Divakaruni kształciła się na Uniwersytecie w Kalkucie, gdzie otrzymała tytuł licencjata w 1976 roku. Następnie wyjechała do Stanów Zjednoczonych, aby studiować na Wright State University i uzyskać tytuł magistra. W 1985 roku obroniła tytuł doktora na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. Chitra karierę pisarską rozpoczęła jako poetka. Za swoje wiersze otrzymała wiele nagród. Dwa ostatnie tomy poezji to: „Czarne świece” i „Leaving Yuba City”. W 1995r. otrzymała nagrodę American Book Award za zbiór opowiadań „Aranżowane małżeństwa”, natomiast dwie powieści: „Mistrzyni przypraw” oraz „Siostra mojego serca”, zostały przeniesione na ekrany kin. Pisze zarówno dla dzieci jak i dorosłych. Jej dzieła tłumaczone są w 20 językach. Prace pisarki często koncentrują się na doświadczeniach imigrantów z Azji Południowej, a akcja toczy się w Stanach Zjednoczonych oraz Indiach.

Divakaruni

Divakaruni jest również założycielką fundacji Maitri, która ma za zadanie pomagać kobietom Azji Południowej w rozwiązywaniu problemów przemocy w rodzinie. Poprzez swoją pracę i twórczość pisarka stanowi istotne źródło terapeutycznej pomocy pokrzywdzonym kobietom.

Dorobek literacki:

One Amazing Thing (2010)
Shadowland (2009)
The Palace of Illusions (2008)
The Mirror of Fire and Dreaming (2005)
Queen of Dreams (2004)
California Uncovered: Stories for the 21st Century (2004)
The Conch Bearer (2003)
Neela: Victory Song (2002)
Vine of Desire (2002)
The Unknown Errors of Our Lives (2001)
Sister of My Heart (1999)
The Mistress of Spices (1997)
Leaving Yuba City (1997
Arranged Marriage (1995)
Black Candle (1991)
The Reason for Nasturtiums (1990)

Zdjęcie: metroactive.com

poniedziałek, 27 grudnia 2010
Boże Narodzenie według bł. Matki Teresy z Kalkuty

Wtedy jest Boże Narodzenie

Zawsze, ilekroć uśmiechasz się do swojego brata 
i wyciągasz do niego ręce, 
jest Boże Narodzenie.

Zawsze, kiedy milkniesz, aby wysłuchać, 
jest Boże Narodzenie.

Zawsze, kiedy rezygnujesz z zasad, 
które jak żelazna obręcz uciskają ludzi
w ich samotności, 
jest Boże Narodzenie.

Zawsze, kiedy dajesz odrobinę nadziei "więźniom", 
tym, którzy są przytłoczeni ciężarem fizycznego,
moralnego i duchowego ubóstwa, 
jest Boże Narodzenie.

Zawsze, kiedy rozpoznajesz w pokorze,
jak bardzo znikome są twoje możliwości
i jak wielka jest twoja słabość, 
jest Boże Narodzenie.

Zawsze, ilekroć pozwolisz by Bóg
pokochał innych przez ciebie,

Zawsze wtedy, 
jest Boże Narodzenie.
Matka Teresa z Kalkuty
wtorek, 14 grudnia 2010
Shekhar Kapur

Shekhar Kapur urodził się 6 grudnia 1945 w Lahaurze (Pendżab pod okupacją brytyjską) [dzisiejszy Pakistan]) − indyjski reżyser filmowy.Urodził się jako syn lekarza Kulbhushana Kapura i dziennikarki Sheel Kanta. Jego kuzynami byli znani aktorzy bollywoodzcy Vijay Anand i Dev Anand. Przez ojca był zniechęcany do pracy w przemyśle filmowym, zgodnie z jego oczekiwaniami, po ukończeniu studiów w Delhi przeprowadził się do Wielkiej Brytanii, gdzie wiele lat przepracował jako doradca w biznesie.


Shekhar Kapur debiutował jako reżyser filmem Masoom (1983) i w 1987 filmem science fiction Mr India. Oba filmy cieszyły się dużą popularnością wśród widzów i zyskały uznanie krytyków. W 1994 roku zrealizował wysoko oceniony przez krytyków film o prawdziwej postaci Phoolan Devi – szefowej bandy, wybranej potem do parlamentu posłanki, broniącej praw kobiet – Bandit Queen (w filmie tym pojawia się na chwilę w roli szofera ciężarówki). Niektóre sceny Joshilay (1989 z Sunnym Deolem, Anilem Kapoorem i Sridevi) były wyreżyserowane przez Shekhar Kapura, który też w 1992 nie dokończył reżyserii filmu z Aamir Khanem – Time Machine. W 1996, częściowo wyreżyserował Dushmani z Sunnym Deolem, Jackiem Shroffem i Manishą Koirala. W 1991 roku zagrał główną rolę w filmie Mani Kaul Naazar - adaptacji Potulnej Dostojewskiego. W 1998 roku zdobył międzynarodową sławę filmem o brytyjskiej królowej Elżbiecie I – Elizabeth. W 2002 roku, z powodu formy w jakiej w filmie Cena honoru ("The Four Feathers" z Heath Ledgerem) przedstawił brytyjską armię, został oskarżony przez brytyjskie tabloidy o antybrytyjskość. W 2007 roku wyreżyserował ciąg dalszy historii o królowej Elżbiecie "Elizabeth: Złoty wiek.

Wraz z Ram Gopalem Varmą i Mani Ratnamem założył wytwórnię, która jednak wyprodukowała tylko jeden film: Dil Se (z Shah Rukh Khanem). Jest też współproducentem filmu Guru. W nagrywanej na audio-booku autobiografii Gandhiego użyczył mu swego głosu (narratorem była Nandita Das). W 2000 został odznaczony Orderem Padma Shri. 

Po 10 latach małżeństwa z aktorką i piosenkarką Suchitra Krishnamurthy od lutego 2007 rozwiedziony. Ma córkę Kaveri.

Dorobek:
Jako reżyser:

2008 – Zakochany Nowy Jork
2007 – Elizabeth: Złoty wiek
2002 – Cena honoru
1998 – Elizabeth
1994 – Bandit Queen
1987 – Mr. India
1983 – Masoom
Jako aktor:
1998 – Elizabeth
1990 – Drishti
1988 – Falak (The Sky)
1984 – Bindiya Chamkegi
Jako producent:
1998 – Dil Se

Źródło: wikipedia.pl, filmweb.pl


piątek, 03 grudnia 2010
"Nieoswojona ziemia" Jhumpa Lahiri

Osiem opowiadań obyczajowych, rozgrywających się w środowisku Bengalczyków rzuconych na amerykańską ziemię. Autorka analizuje ludzkie emocje, życiowe wybory i skomplikowane międzypokoleniowe i międzyludzkie relacje.

W tytułowej Nieoswojonej ziemi Ruma zaprasza do siebie osamotnionego po śmierci matki ojca, obserwuje więź tworzącą się pomiędzy nim a wnukiem. Waha się pomiędzy poczuciem obowiązku a lękiem. Czy przyjąć go na stałe pod swój dach ryzykując, że jego ciągła obecność zdominuje jej życie? Okaże się, że ojciec ma własne plany... Samo dobro opowiada o utracie niewinności i życiu w poczuciu winy. Sudha czuje się odpowiedzialna za kłopoty młodszego brata, a jednocześnie próbuje ułożyć sobie życie. Kulminacja następuje, gdy Rahul przyjeżdża do niej w odwiedziny. Upija się i pozostawia jej dziecko samo w wannie... Trzy ostatnie opowiadania – tworzące elegię o życiu, miłości, śmierci i przeznaczeniu – wiąże para bohaterów: dziewczyna i chłopak. Hema kocha Kaushuka pierwszą dziecięcą miłością. On nie zwraca na nią uwagi. W końcu otwiera się przed nią, by jej powiedzieć, że jego matka umiera na raka. Drogi życiowe obojga się rozchodzą. Po latach Hema i Kaushik spotykają się przypadkowo w Rzymie i wdają się w romans. Niestety, los ludzki jest nieodgadniony, a szczęście – ulotne.


Niezwykły talent narracyjny Lahiri widać tu w całej książce. Cudowna książka. [Khaled Hasseini]

Czytanie jej opowieści to jak zapadanie w hipnotyczny sen, w którym kolory są wyraziste, zapach silniej odczuwalne, a czas porusza się wolniej, niż w prawdziwym życiu. [People]

Najlepsza, najpiękniejsza proza tej dekady.
[Financial Times]



Nieoswojona ziemia
Wyjął czajnik z jej rąk i nalał wody w zlewie. Powoli i ostrożnie, drobnymi kroczkami, wyszedł na dwór i wtedy po raz pierwszy od jego przyjazdu dostrzegła, że bardzo się postarzał. Stała przy oknie i patrzyła, jak ojciec z pochyloną głową i uniesionymi brwiami podlewa kwiaty. Słuchała odgłosu wody lejącej się na ziemię silnym, równym strumieniem.
Piekło i niebo
Wiedziała, że nie może zawłaszczyć Pranaba Kaku, ale próbowała zatrzymać go w rodzinie. Lecz co ważniejsze, on całkowicie się od niej uzależnił, bo była mu potrzebna bardziej niż kiedykolwiek ojcu przez cały okres ich małżeństwa. Wniósł w życie mamy pierwsze i – jak sądzę nieliczne chwile prawdziwego szczęścia. Chyba nawet moje narodziny nie dały jej tyle radości. Stanowiłam dowód jej małżeństwa z ojcem i ponosiłam konsekwencje wartości, w których ją wychowano. Ale Pranab Kaku był inny. Był jedyną, absolutnie nieoczekiwaną przyjemnością w jej życiu.
Wybór noclegu
Megan wpatrywała się niego, rękę wyciągnęła przed siebie, dłoń wcisnęła w jego pierś, jak gdyby teraz, kiedy już skończyli, chciała zapobiec temu, żeby jej nie przygniótł. On miał jednak nadzieję, że mu wybaczyła i przez chwilę tak trwali razem na wąskim łóżku w małej sali, a serce waliło mu szybko i gwałtownie, wyraźnie łopocząc o jej dłoń.
Samo dobro
Właśnie kiedy życie najwięcej od niej wymagało i najwięcej jej dawało, pewnej zimowej soboty po powrocie z zakupów znalazła wsuniętą przez szparę pod drzwiami kopertę z Ameryki adresowaną przez Rahula.
Niczyja sprawa
Deirdre odłożyła słuchawkę. Paul i Sang siedzieli dłuższą chwilę w milczeniu zasłuchani w ciszę. Oczyścił się przed Sang, a mimo to nie czuł ulgi ani satysfakcji. W końcu Sang też odłożyła słuchawkę, powoli wstała, ale nie odchodziła. Wyglądała, jak gdyby nadal się ukrywała, jak gdyby najmniejszy dźwięk lub gest miał zdradzić jej obecność.
Raz się żyje
Bałam się, że wyjdzie na jaw moja skryta miłość, o której miałam nadzieję, że się jakoś dowiesz. Udało ci się wymazać z mojego serca wszystkich innych chłopaków, w których kochałam się w szkole, dlatego zawsze chciałam tylko siedzieć w domu, żeby po południu albo wieczorem cię spotkać, niezależnie od tego, czy zechcesz spojrzeć na nie przy kolacji.
Koniec roku
Nigdy nie wróciliśmy do wydarzeń z Bożego Narodzenia. Uroczystość obserwowały wraz z moim ojcem Chitra, Rupa i Piu. Siedziały na składanych krzesłach rozstawionych na trawie, klaskały, kiedy wchodziłem na podium, pozowały ze mną do zdjęć w todze i birecie absolwenta. Dziewczynki odnosiły się do mnie grzecznie, szanowały mój dzień, ale zachowywaliśmy się, jak gdybyśmy nigdy wcześniej nie poznali. Wiedziałem, że nie zdradziły Chitrze ani ojcu, co powiedziałem i zrobiłem tamtego wieczoru. Miało to pozostać między nami, a swoim milczeniem jednocześnie chroniły mnie i karały. To wspomnienie stanowiło jedyna naszą więź, usuwając wszystko inne na bok.
Upragniony brzeg
Wróciła po rampie do samolotu, znalazła swoje miejsce. Zapięła pas. Prawa ręka wydawała jej się obca, bo zabrakło jej cichego brzdęknięcia, jakie usłyszałaby po zetknięciu ze sprzączką pasa. Na pewno dostanie co najmniej dziesięć takich na ślubie. Mimo to czuła się, jakby zostawiła część ciała. Przez całe dzieciństwo wysłuchiwała od mamy, że gubienie złota przynosi pecha.

Podobnie jak opowiadania w debiutanckiej książce Lahiri, tak i te zawarte w "Nieoswojonej ziemi" są niesamowicie sugestywne i niezwykłe w odbiorze. Ponownie mogłam wejść do świata bohaterów bez problemów z aklimatyzacją, dzięki pięknemu stylowi pisarki i wciągającym wydarzeniom, którym towarzyszy ogromna dawka emocji.

Notka wydawcy
Zdjęcie: czytam.com.pl

poniedziałek, 29 listopada 2010
The Memsahib

Produkcja: Kruti Majmudar
Reżyseria: Kruti Majmudar
Scenariusz: Kruti Majmudar
Muzyka: Uday Mazumdar
Obsada: Emily Hamilton, Parvin Dabas, Glenn Fitzgerald, Sweta Keswani, Murli Sharma




„Memsahib” to debiut reżyserki Kruti Majmudar. Stworzyła ona przepiękny film opowiadający o indyjskiej kulturze, historii i obyczajach. Są to dwie przeplatające się ze sobą niezwykłe historie miłosne. Pierwsza to opowieść o Grace Roberts (Emily Hamilton) nauczycielce z Anglii, która w latach pięćdziesiątych XIX wieku wychodzi za mąż za indyjskiego maharadżę Jaia Rathoda (Parvin Dabas). Druga historia ukazuje uczucie Hindusa Vijaya (Parvin Dabas) do Europejki Ashy (Emily Hamilton), ale w czasach współczesnych.



Zgodnie z zamysłem reżyserki i scenarzystki w jednej osobie, film miał być wspaniałą historią wiecznej miłości, która nie zna granic i nie może jej zaszkodzić nawet śmierć kochanków. Niestety filmu tego nie da się odebrać w ten sposób. Przede wszystkim niewiele się w nim dzieje, aktorzy zamiast wczuwać się w grane przez siebie postaci, beznamiętnie wygłaszają wyuczone kwestie. Do tego dochodzi nagły przeskok w akcji, brak ekspresji oraz deficyt przyjemnej ścieżki dźwiękowej. Wynudziłam się okropnie. Po pół godziny przestałam nawet liczyć, że akcja nabierze tempa. Przyznać jednak muszę, że druga część, która rozgrywa się we współczesnych Indiach, była bardziej intrygująca i wciągająca, a główna aktorka wypadła bardziej przekonująco i naturalnie. Niemniej jednak Memsahib zaliczam do mniej udanych seansów i na powtórkę się nie zapowiada.

Zdjęcie: wirtualna.warszawa.pl

piątek, 26 listopada 2010
"Sześcioro podejrzanych" Vikas Swarup

Syn ministra spraw wewnętrznych, znany playboy, zabija przypadkową dziewczynę. Po siedmiu latach sam zostaje zamordowany podczas imprezy zorganizowanej z okazji ogłoszenia wyroku uniewinniającego. Policja przeszukuje każdego gościa. Przy sześciorgu z nich znajduje broń i zabiera ich na przesłuchanie.

Skorumpowany biurokrata, który uważa się za ucieleśnienie Mahatmy Ghandiego, amerykański turysta zakochany w hinduskiej aktorce, skrywająca wstydliwą tajemnicę gwiazda bollywoodzkiej sceny filmowej, złodziej telefonów komórkowych, ambitny polityk oraz autochton hołdujący tradycjom i poszukujący świętego kamienia. Każde z nich mogło pociągnąć za spust...

Zainspirowany prawdziwymi wydarzeniami autor „Slumdoga. Milionera z ulicy” stworzył wciągającą powieść, która pokazuje, że hierarchia społeczna i kastowa istnieje nawet w świecie przestępców.




Urocza, klimatyczna opowieść z wyrazistą fabułą i ciekawymi przypadkami. Gdyby Agatha Christie napisała kryminał o współczesnych Indiach, byłby on podobny do „Sześciorga podejrzanych”. [Booklist]

Wzbogacona widokami i zapachami współczesnych Indii historia kryminalna udowadnia, że  Swarup zręcznie operuje gatunkami literackimi i ma nietuzinkowy dar opowiadania. [Library Journal]

Niezwykła, dowcipna, inteligentnie skonstruowana powieść. A przy tym poruszająca satyra na indyjski system polityczny i obowiązującą w kraju hierarchię wartości. [The Times]

„Sześcioro podejrzanych” to druga powieść Vikasa Swarupa, ukazała się w 2008 roku i podobnie jak pierwsza, trafiła na światowe listy bestsellerów. W mojej opinii (i pewnie wielu z Was się z nią zgodzi) Vikas Swarup to utalentowany i wspaniały pisarz, który dostarcza za pośrednictwem swych książek wiele emocji i rozrywki czytelnikom. Po wielkim sukcesie debiutanckiej powieści „Kto wygra miliard?”/„Slumdog. Milioner z ulicy” potwierdza swoją pozycję i tytuł wyśmienitego prozaika. Atutem książki jest zdecydowanie świetnie zbudowana kalejdoskopowa fabuła, w której kolejne sceny, wątki, motywy i rozwiązania budują napięcie i sprawiają, że raz po raz trzeba inaczej patrzeć na całe zdarzenia. Niesamowita powieść, wciągająca bez pamięci.

Notka i zdjęcie wydawcy

1 , 2 , 3 , 4 , 5 ... 75
| < Lipiec 2018 > |
Pn Wt Śr Cz Pt So N
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          
Zakładki:
01. Bollywood
02. Tollywood
03. Kollywood
04. Bengal
05. Kino artystyczne z Indii
06. Kooprodukcje indyjskie
07. Hollywood z akcentem indyjskim
08. Dokument
09. Książki o Indiach/ z Indiami w tle
10. Teksty i łumaczenia piosenek
11. Bollywood-linki
12. Zdjęcia i tapety BOLLYWOOD
13. Shahrukh Khan
14. Muzyka BOLLYWOOD
15. Indie
16. Blogi o Bollywood
17. Czytane i przeglądane
18. Ważne strony